Tag Archief van: rendement

RICHTBANKEN EN MEETSYSTEMEN – CAR-O-LINER IN BEELD

Voor Irene’s Schadebulletin heb ik zowel Celette, Spanesi als Car-o-liner om input gevraagd over hun richtbanken en meetsystemen. Dit door alle drie dezelfde vraag te stellen.

“Van welke autofabrikanten heeft jullie merk een officiële homologatie gekregen en waarom zou een schadeherstelbedrijf voor jullie merk richtbank en meetsysteem moeten kiezen?”

Vandaag de dag is een richtbank vooral een multifunctionele werkplek waarop dagelijks gewerkt wordt maar natuurlijk ook gemeten en gericht. Om deze functie goed te vervullen moet de nul-positie laag zijn. Ook maakt dit de bank toegankelijk voor lage auto’s.

CAR-O-TRONIC centrum van de macht

   

CAR-O-LINER beschikt over de grootste (online) databank van de markt met de meeste meetpunten; 150 meetpunten op de gehele carrosserie voorzien van een individuele foto. Het systeem kan meten tegen fabrieksdata, point2point, symmetrie en kruislings op zowel chassis als de carrosserie.  Een meetrapport genereren doet men met een druk op de knop in een geselecteerde configuratie. Binnen de selectie van het voertuig krijgt de gebruiker ook adviezen over eventuele extra steun/fixatie van de carrosserie ondersteund met video’s en foto’s. Het CAR-O-LINER EVO-systeem is een universeel fixatie systeem wat wordt omarmd door alle Duitse automobielfabrikanten. In de volksmond wordt dit een mal genoemd; het haalt de maatvoering uit het meetsysteem, instellingen uit databank en de steun en stevigheid vanuit het universele EVO-systeem.

   

Repareren volgen OEM-specificaties
De vele merkerkenningen en homologaties die CAR-O-LINER heeft verworven in de loop der jaren zegt iets over de kwaliteit van het systeem, nauwkeurigheid en compleetheid van de databank maar ook het geboden partnerschip naar de fabrikanten. Een mooi voorbeeld is de interactieve relatie met Porsche AG, deze bepaalt zelf actief de toegestane toleranties voor ieder model en de individuele meetpunten. Deze toleranties kunnen ook niet worden veranderd door de gebruiker.


Ook zien we de invloed van de fabrikanten terug in de wijze van verankering, op de datasheet vinden we de positie van de verankering op het voertuig maar ook hoe dit moet worden uitgevoerd volgens voorschrift van de fabrikant.

Merkgerichte verankering beschikbaar
Veelal is de lasnaad onderaan de dorpel een stevig punt om het voertuig te fixeren, soms ontbreekt deze echter. Denk aan Mercedes Sprinter en VW Crafter. Hiervoor heeft de importeur van CAR-O-LINER een structurele huuroplossing. GOODMEN equipment bv is een specialist op het gebied van schadeherstel en voertuiguitlijning. Jarenlange ervaring met het product en de markt maakt deze partij partner voor de schadehersteller.

OEM APPROVALS voor CAR-O-LINER
Bentley
BMW-Mini Cooper
Rolls-Royce
Daimler-Mercedes-Benz-Smart
Chrysler-Dodge-Jeep-Ram
Fiat-Alfa Romeo
Ford-lincoln
General Motors
Honda – Acura
Mahindra
Hyundai-Kia
Jaguar-Land Rover
Mitsubishi
Nissan-Infinity
PSA: Opel/Vauxhall
PSA: Peugeot/Citroen
Renault – Dacia
Subaru
Suzuki-Maruti
Tata
Tesla
Toyota-Lexus
Volkswagen Groep – Lamborghini- Audi- Seat-Porsche-Bentley-Volkswagen
Volvo

Voor meer informatie kunt u terecht:
https://www.goodmen.nl

Uw leverancier voor Car-O-Liner:
GOODMEN equipment BV
De Kil 24             
8255RR  Swifterbant
0321 323370
info@goodmen.nl

Car-O-Liner is a trademark of Snap-on

 

 

 

 

 

HOUDBAARHEIDSDATUM “MASSA IS KASSA” IS VERSTREKEN

HOUDBAARHEIDSDATUM “MASSA IS KASSA” IS VERSTREKEN

Met de Paper “Botsing tussen kwaliteit en kosten” benoemt Stichting Schadegarant problemen in de schadeherstelbranche. Er moet geïnvesteerd worden, maar de verzekeraar gaat dat niet betalen.

Jarenlang hebben verzekeraars zich verrijkt over de rug van hun verzekerden. Nooit was het genoeg. Premies innen die jaarlijks stijgen, en op moment van schade de regie van het herstel overnemen door schadesturing. Dit resulteert al jaren in afroming van het daadwerkelijke bedrag dat de schadeherstelbedrijven nodig hebben. Verzekeraars hebben hiermee een fors extra verdienmodel voor zichzelf gecreëerd over de rug van de onwetende verzekerden. Gemakzucht verzekerden en angst bij schadeherstellers zijn de doodsteek voor het vakmanschap!

Kern van het probleem
Financieel belang stakeholders prefereert boven kwalitatief goed schadeherstel. De opbrengst van dit verdienmodel, wat in de zakken van de verzekeraars en volmachten is verdwenen is juist de marge die de schadehersteller nodig heeft om te kunnen blijven investeren in kennis en equipment, om mee te gaan in de nieuwste technologieën. Tevens is dit ook nodig voor het behoud van vakmensen en het aantrekken van jonge aanwas.

Niet alleen verzekeraars, volmachten maar ook leasemaatschappijen maken zich keihard schuldig hieraan. De leasemaatschappij roept, “het is onze auto”, maar een lessee betaalt geen vol leasetarief om in een niet goed gerepareerde, mogelijk zelfs onveilige auto te rijden.

Het “massa is kassa” verdienmodel van verzekeraars, leasemaatschappijen en schadeketens met een vaak negatief tot sober rendement voor schadeherstelbedrijven werkt niet meer. Vele schadeherstelbedrijven hebben geen gezonde buffer meer om bijvoorbeeld ook deze coronacrisis op te vangen. Wie verzekert dit?

Merkerkenning is geen zekerheid voor goed herstel
Merkerkenning wordt hier op een voetstuk gezet als zijnde de oplossing, maar we weten allemaal dat dit een “wassen neus” is. Merkerkenning is niets meer en niet minder als een marketingtool en zegt niets over de kwaliteit van het uitgevoerde schadeherstel. Sterker nog, merkdealers halen bij problemen de kennis bij de onafhankelijke vakmensen die vanuit passie zich vastbijten in de nieuwste technieken.

Van wie is het afgeroomde geld?
Maar van wie is dit geld eigenlijk dat verzekeraars afromen van het daadwerkelijke schadebedrag.
Als de schadehersteller het weggeeft aan de verzekeraars en volmachten dan is dit geld het geld van de verzekerde die zijn verzekeraar laat bepalen wie zijn autoschade repareert. Immers de eigenaar van de auto is de opdrachtgever. En in het contract dat verzekerde met zijn verzekeraar heeft staat nergens dat een verzekeraar kortingen mag bedingen, prijsdruk op uurtarieven mag leggen, en zelfs met schadelastgaranties mag werken. Dit alles lijdt tot niet goed schadeherstel, waar de verzekerde niet bij gebaat is. En in welke business zie je dat een ondernemer zijn concurrent een financieel voordeel gunt?

Kwaliteit en veiligheid na schadeherstel
Kwaliteit en veiligheid is ineens een hot item, ondanks dat de achterban van het Verbond van Verzekeraars jarenlang het verdienmodel heeft afgeroomd samen met de schadeketens en bepaalde leveranciers. De brancheorganisaties durven niet keihard op te treden want dan verliezen ze het gros van hun ledengeld. Als je als verzekerde zelf wilt bepalen wie je auto repareert, dan krijg je te maken met een hoger eigen risico, waardoor je minder uitgekeerd krijgt, tot helemaal geen uitkering. Waarom? Je benadeelt op dat moment de verzekeraar, zijn extra verdienmodel welke hij als je zelf bepaalt misloopt. Dit kan oplopen tot ruim 30 % verschil in uurtarief; En dan nog de bedongen kortingen, bonussen, Kick back fee’s en de schadelastgaranties van bepaalde verzekeraars en leasemaatschappijen.

ADAS is fractie schadeherstelproces
Er wordt heel erg gehamerd op het ADAS-verhaal terwijl dat maar een fractie van het hele schadeherstelproces is. Goed en veilig schadeherstel is echter veel meer als de elektronica van een auto. Maatvoering en reparatie conform de OE(M) voorschriften is heel belangrijk!
Vaak worden deelreparaties uitgevoerd aan de carrosserie, daar waar het niet mag.
De expert welke in opdracht van de verzekeraar moet controleren of de reparatie correct gecalculeerd is, keurt oogluikend het rapport goed. Dit nadat hij nog even de werkinstructies van de betreffende opdrachtgever heeft gecheckt en waar nodig een schadehersteller op een maximaal te hanteren uurtarief wijst die aangepast moet worden, omdat dit het maximale bedrag is wat deze verzekeraar uitkeert. Dus ook schadebedrijven die niet onder het juk van verzekeraars wensen te werken, wordt prijsdruk opgelegd en de expert is het er vaak niet mee eens, maar kan niet anders of vindt het allemaal wel best. Hij staat onder tijdsdruk en wordt maandelijks door zijn werkgever afgerekend op behaalde omzet, welke weer onder prijsdruk staat van de opdrachtgevers. Er wordt gekeken naar het gemiddelde schadebedrag, ook bij prestaties van een expert. Als je eruit springt krijg je een rode kaart en word je op het matje geroepen op kantoor.

Dus de kern van het kwaliteitsprobleem is veroorzaakt- en wordt vooralsnog al jaren in stand gehouden door verzekeraars, Topherstel en Schadegarant maar ook de leasemaatschappijen. Open Claims en Fixico, “marktplaats-/veilings-” initiatieven gebaseerd op goedkoopste prijs, waar aan de hand van foto’s op schades wordt geboden door reparateurs om een auto te mogen herstellen. Gezien goed en veilig schadeherstel is dit onmogelijk is in deze huidige tijd! De consument en/of ondernemer wordt misleid en denkt dat door tussenkomst van deze partijen zijn auto goed wordt hersteld.

“Massa is kassa” businessmodel
Schadeketens zijn afhankelijk van de gestuurde omzet van deze opdrachtgevers en dus gaan ze elk jaar steeds dieper omdat ze haast niet anders meer kunnen. Gaan ze niet mee in de prijsdruk verliezen ze gestuurde omzet voor hun leden. Geen gestuurde omzet betekent weer onrust onder de leden. Ik durf dan ook te stellen dat het gros van het kwaliteitsprobleem wordt veroorzaakt door de partijen die nu alarm slaan, alsmede de leasemaatschappijen. Zij moeten de handen in eigen boezem steken. Zij bepalen de uiteindelijke prijs waardoor het schadeherstelbedrijf gedwongen wordt te snijden in kwaliteit en soms zelfs in veiligheid. Anders wordt de sturingskraan dicht gedraaid, met alle gevolgen van dien.
“Het is toch altijd nog goed gegaan” zegt een schadehersteller, maar de consument heeft geen kennis van zaken.
Hoeveel mensen rijden momenteel in een niet goed tot zelfs onveilige auto rond na schadeherstel?

In de schadeherstelbranche willen alle vakmensen goed repareren!
Maar als je niet betaalt krijgt voor goed schadeherstel door onder andere de door schadeketens afgesproken schadelastgaranties en prijsafspraken en dan ook nog eens de oneerlijke concurrentie die ontstaat omdat een verzekeraar de consument stuurt en onder druk zet door anders minder uit te keren.

De oplossingen:
1. Minimaal netto uurtarief voor schadeherstel

Mijn advies is zorg te dragen dat de schades op een correcte wijze en tegen een minimum netto uurtarief van € 85,- excl. BTW per uur, gerepareerd worden. Alle kosten welke nodig zijn voor goed schadeherstel dienen betaald/vergoed te worden.
Door weer gezonde tarieven te hanteren wordt de inhaalslag op kennis, juiste equipment, toegang tot de juiste RMI (Repair and Maintenance Information), gewaarborgd en krijgen vakmensen betaald voor het vakmanschap en kan er door de onderneming weer gezond rendement behaald worden. Winst is tenslotte bittere noodzaak voor het voortbestaan van je onderneming.

2. Schadelastgaranties
Verzekert het Verbond van Verzekeraars de schadeherstelbranche en haar verzekerden dat zij zorgdraagt dat de schadelastgaranties in 2021 niet meer worden toegepast door onder andere partijen als ANWB, Unigarant, InShared, Hema, NH1816, Allianz en Allianz Direct (Topherstel) die zich hier al jaren schuldig aan maken?! Zorgt het Verbond dan ook dat deze voornoemde verzekeraars niet op een andere manier gecompenseerd moeten/gaan worden door schadeketens en/of de schadeherstelbedrijven?!
Leasemaatschappijen waaronder Leaseplan Nederland, Alphabet, Athlon, Arval etc. die zich hier ook al jaren schuldig aan maken, dienen ook in 2021 te stoppen met deze schadelastgaranties. VNA heeft hier ook een taak om dit te stoppen. Tevens dienen de afgesproken schadelastgaranties van dit jaar niet toegepast te worden en moeten komen te vervallen.

3. Korting op schadeherstel
De bedongen kortingen door verzekeraars op arbeid, inkoop onderdelen, paint en non-paint, is van verzekerden. Zij betalen een volle premie en geven opdracht voor schadeherstel en weten niks van deze financiële afspraken die verzekeraars al jaren maken, waarbij steeds meer korting wordt geëist.
Deze afspraken leiden zelfs tot niet goed herstel van de auto van verzekerde, wat zelfs tot mogelijke waardevermindering leidt op moment dat auto ingeruild of verkocht wordt.

Niet vrijgeven van (reparatie) data
Het automerk dat geen data vrijgeeft waardoor extra kosten gemaakt moeten worden valt een schadehersteller niet aan te rekenen. Mijns inziens zal de fabrikant dan gestraft moeten worden.
Dit kan door de premies voor deze voertuigen fors te verhogen, waardoor consumenten deze merken links laten liggen. Consument is er tenslotte ook bij gebaat dat zijn investering goed en veilig hersteld wordt, waarbij hij zelf bepaalt wie zijn auto repareert.

De ondernemer moet weer geld verdienen
Je hebt de klant met schade en het schadeherstelbedrijf nodig om een auto goed te repareren.
Alle partijen die in de “vijver van schadeherstel vissen” en welke niks toevoegen aan het daadwerkelijke schadeherstel, dus misbaar zijn en alleen maar geld kosten voor de schadeherstellers, zijn onnodig en dienen “geëlimineerd” te worden. Door afscheid te nemen van deze partijen verdwijnen er veel overheadskosten.

Als het schadeherstelbedrijf betaalt krijgt voor goed vakmanschap en een “belegde boterham” mag verdienen, de toegang krijgt/behoudt tot de data dan ben ik ervan overtuigd dat er geen reden meer is om niet goed te repareren. Schadeherstellers zelf moeten hun angst opzij zetten en weer voor het vakmanschap gaan staan, lef tonen en niet meer af laten snoepen op het verdienmodel van de schadehersteller.
De mindset moet weer terug naar de werkvloer.

Meten is weten
Wil je als ondernemer het basis invulmodel exploitatiebegroting incl. kostprijsberekening ontvangen, stuur dan een mailtje aan  irene@schadeherstelbranche.nl. Meten is weten, dus zorg dat je goed voorbereid bent! 

Weer aan zet of schaakmat?!
Ondernemers wilt u ook sterker uit deze crisis komen? Wil je weer betaald krijgen voor goed schadeherstel met een gezond uurtarief, zodat je ook kunt blijven investeren in kennis, vakmensen en apparatuur?
Zorg dat je ook de klant aan je eigen bedrijf bindt met onze unieke kennis.
Kennis is kracht, kennis delen is macht en samen staan we sterker; Wij zijn de schadeherstelbranche!
Wil je op de hoogte gehouden worden, schrijf je in voor onze nieuwsbrief.

Lees ook nog eens onderstaande artikelen:

Schadegarant offerterondes 2019

Bereken je uurtarief 2020

Ondernemers wordt weer baas in eigen bedrijf

Schadeherstel probleem – oplossing


weer aan zet of schaakmat

WAKE UP CALL SCHADEHERSTELBRANCHE: Waar blijft uw rendement op de werkvloer?

Met verbazing heb ik kennisgenomen van het artikel van 8 juni jl. op Autoschadeportaal over uitstel loonsverhoging tot 1 december dit jaar waar de brancheorganisatie FOCWA zich hard voor heeft gemaakt.

De schadeherstel ondernemers, werkgevers, kunnen nu toch nog kiezen voor de
3.5 % loonsverhoging, en deze per 1 juli a.s. door voeren.
Of ze kiezen er nu voor om de opgeschoven loonsverhoging in tijd te compenseren, en wel tegen 29 extra vakantie-uren, oftewel een kleine 4 dagen extra verlof voor je medewerkers tot 1 december dit jaar.

Verlaging productiviteit werkplaats
Dit laatste betekent dus een verlaging van je productiviteit in je werkplaats.
Wat dus ook impact heeft op je rendement daar je vaste kosten gewoon doorlopen.
Ook ontstaat er in de komende vakantieperiode(s) mogelijk problemen met je bezetting.
Als je nu al je rendement niet kunt halen moet je mijns inziens zeker niet je mensen extra vrij gaan geven.

Ons advies:
Pak uw problematiek in de markt niet alleen op korte termijn, maar ook voor lange termijn structureel aan. De grootste problemen ontstaan niet nu, maar vanaf 2021.
Dan verwachten we immers een economische recessie van plusminus 6 %.  Het totale branchevolume zal dalen. Dit betekent voor velen een flinke aantasting op de cash-flow vanaf 2021; En dan moeten alle uitgestelde ondernemersbelastingen nog in 2021 terugbetaald worden, en mogelijk zelfs nog de dure NOW-financieringen.
Hoe gaat u de toenemende (uitgestelde) kosten betalen?

Rendement op de werkvloer
Er dient een gedegen koers uitgezet te worden om sterker uit de strijd te komen met een beter rendement op de werkvloer.
Onderaan de streep dient dit uit de brutowinst betaald te kunnen worden, met een gezonde berekening zodat er nog wat nettowinst over blijft om je bedrijf te laten voortbestaan.
Heeft u deze berekening al gemaakt?

De schadeherstelbranche is nog aardig door gehobbeld op hun orderportefeuille.
Menig heeft het verlies weten te beperken maar niet kunnen voorkomen. De reserves zijn op.

De vaste kosten stijgen, personeel is immers ook vaste kosten. Wees verstandig belast de stijgingen door in je uurtarieven, het kan zo niet langer. Los het probleem structureel op.
Alle reserves zijn opgeraakt tijdens COVID19, betalingen zijn uitgesteld, vaste kosten stijgen, rendement daalt.

Eénrichtingsverkeer
Een verzekeraar of leasemaatschappij compenseert het verminderde aanbod tenslotte ook niet.
De hele branche is nu rot door de uitgestelde betalingen. Over een jaar tot anderhalf jaar zullen alle uitgestelde betalingen vanuit de nieuwe omzet en winst betaald moeten kunnen worden.

Ons advies aan schadeherstelbranche:
Het is nu de tijd om marge te vergroten om deze buffer over een tot anderhalf jaar weer op orde te hebben. Dit gaat niet met 5 maanden arbeidsverkorting.
Zet alle zeilen bij pak alle omzet en zorg dat je de 6 á 7 procent terugverdient.

Ons advies verzekeraars en leasemaatschappijen
Ons advies aan verzekeraars en leasemaatschappijen is om hierin mee te gaan denken. Immers de winsten van verzekeraar zijn ook gestegen door de ketensturing en dan hebben keten gelieerde schadeherstelbedrijven ook nog eens te maken met de gemiddelde schadelast.
De schadesturing zal niet gehaald worden, maar de schadeherstelbedrijven worden wel gehouden aan de hierop gebaseerde prijsafspraken.
Waar einde van het jaar nog veelal een dikke afrekening plaatsvindt op niet gehaalde schadelast garanties.  Dus voor wie ben je dan nog aan het werk?
Geef een deel van die winsten weer terug aan de schadehersteller, zodat we elkaar nu en in de toekomst nog van dienst kunnen zijn.

Afscheid nemen van geldverslindende stakeholders die niks toevoegen
Daarbij adviseren we tevens om goed op de vaste kosten te letten om diverse externe stakeholders kosten goed onder de loep te nemen.
Diegene die niks toevoegen aan het rendement (lees: winst), en de kwaliteit of kennis op de werkvloer neem daar afscheid van.
Een aantal kunnen ons inziens gemist worden als kiespijn.

Weer aan zet of schaakmat?!
Ondernemers wilt u ook sterker uit deze crisis komen? Bent u klaar met het zijn van een “liefdadigheidsinstelling” in plaats van een gerespecteerd schadeherstelbedrijf waar vakmanschap wordt gewaardeerd?
Neem contact met ons op voor een gedegen plan van aanpak via info@schadeherstelbranche.nl.

Keuzestress in schadeland?

Schadeherstel draait om vakmanschap
De schadeherstelbranche weet dat vakmanschap vooral staat voor: “Wiens brood men eet, diens woord men spreekt”.
Maar de echte vakmensen zeggen: “Vakmanschap laat zich niet sturen door economisch gewin, daarom wordt er niet gesneden in kwaliteit en veiligheid!”

De verantwoording ligt bij de ondernemers
Waarom staan jullie als schadeherstel ondernemers toe dat je reparaties netjes uitvoert, maar klaarblijkelijk geen geld meer mag verdienen?
Je hebt omzet, maar geen rendement.

Angst afhankelijkheid van “gestuurde omzet”
Verzekeraars en leasemaatschappijen maken gebruik van angst.
Angst de “gestuurde” reparatieomzet kwijt te raken.
Maar wat heb je aan gestuurde omzet als je keihard werkt,
maar onder aan de streep nog maar net een “droge boterham” overhoudt?

Er kan er maar één de goedkoopste zijn
In de schadeherstelbranche probeert men elkaar weg te concurreren, maar er kan er maar één de goedkoopste zijn. Neem het omvallen van CARe als voorbeeld. Door kortingsafspraken en bedrijfsvoering is deze “marktleider” omgevallen met alle gevolgen van dien.

Hoe trouw is een verzekeraar en leasemaatschappij?
Verzekeraars en leasemaatschappijen zijn niet trouw.
Ze creëren angst waardoor je nog dieper gaat.
En ook al sloof je je helemaal uit voor deze klanten, het kan zomaar zijn dat je in 2020 niet meer mee mag spelen.

Bewust je eigen keuzes maken
Een reparateur die zijn vakmanschap verloochent, is in mijn optiek geen ondernemer, maar een verkapte “marionette-pop”. Maar ja, ook jij bepaalt.
“Ik werk hier niet meer aan mee”, is immers ook een antwoord.

Graaicultuur
Er wordt met zoveel geld geschoven en iedereen handelt met geld van anderen. Verzekeraars zonder winstbejag; maar het zijn vaak de “bestuurders” die het in “de zak steken”.
Handel in geld is te ziek voor woorden. Het is graaien, en men wordt beïnvloed door deze graaicultuur. Kijk maar eens goed naar de financiële wereld en de onderlinge verbanden.

Schadeherstel begint met kennis en kunde en een goede zuivere calculatie. Zorg dan ook dat het schadeherstel gebeurt op de werkvloer. Zorg dan ook dat het geld verdient wordt op de werkvloer, maar ook weer besteed wordt op de werkvloer. Want als je het niet meer kunt verdienen op de werkvloer, dan kun je beter stoppen.

Upgrade jezelf als ondernemer
Vanuit een hernieuwd ondernemeringsplan kun je niet alleen meer vat krijgen op je rendement, maar ook onderzoeken wie je nu echt als klant wilt bedienen. Met een gezond ROI op de werkvloer, gericht op bruto winst minus kosten en goed budgetteren, kan de schademarkt weer gezond gemaakt worden.
En met een beetje geluk en wijsheid er is dan ook weer wat meer ruimte voor een fatsoenlijk salaris voor de medewerkers.

Met de basistraining “weer aan zet of schaakmat” en de vervolgtraining “weer aan zet of schaakmat” in combinatie met de workshop “Kostprijs en Exploitatieanalyse” upgrade je jezelf als schadeherstel ondernemer.

Schroom niet en upgrade je ondernemerschap
Meer weten? Neem vrijblijvend contact met ons op.

Laat AkzoNobel haar relaties in de steek

AkzoNobel Vehicle Refinishes, internationaal producent van autoreparatielakken welke  schadeherstelbedrijven ondersteunt met producten en uitgebreide services, gaat zijn expertise en ervaring in de markt delen met OpenClaims.

Standpunt schadeherstel ondernemers
Ik ben heel benieuwd naar het standpunt van de schadeherstelbedrijven die met AkzoNobel (samen)werken. Mijn inziens worden ze nu in de voet geschoten in een reeds “uitgemolken” en “verziekte“ schadeherstelmarkt door data te delen met het veilingplatform waar autoschades geveild worden voor het laagste bod in het belang van verzekeraars en onwetende, te goeder trouw zijnde consumenten.

“Gezonde bedrijfsvoering”
Sander Knip, Country Cluster Manager VR Benelux & UKI. “Onze klanten zijn gebaat bij een effectieve en efficiënte workflow dus dit initiatief met het veilingplatform OpenClaims zal onze klanten nog beter laten renderen”. 

Nog meer druk op marges schadeherstellers door tegenstrijdige belangen
Volgens deze partijen vormt deze samenwerking een basis om de beste kwaliteit in herstel te realiseren. En doordat de verlaging van de reparatiekosten dan voortkomt uit procesoptimalisatie, gaat deze kostenreductie niet ten koste van het rendement van de schadehersteller.

Ik zie dit toch anders.
Deals maken voor relaties met een gekort uurtarief is niet de taak van leveranciers en gaat wel degelijk ten koste van de uiteindelijk geleverde kwaliteit en marge schadeherstellers. Immers OpenClaims werkt ook niet gratis. Alle overkoepelende kosten aan organisaties die niet in directe lijn staan met het schadeherstel komen altijd ten laste van het schadeherstel(bedrijf).
De vraag is welke toegevoegde waarde AkzoNobel door deze samenwerking met OpenClaims daadwerkelijk gaat leveren aan het schadeherstel.

Marktverlies en financiële tegenslag leidt tot deze pact
AkzoNobel raakt al jaren markt kwijt binnen de Nederlandse schadeherstelbranche en alleen door klanten te “kopen” of een dienst te “kopen” proberen ze weer markt terug te winnen.
OpenClaims, het veilingplatform voor autoschades, heeft een moeilijkheid om groter te worden in de huidige markt omdat er meerdere digitale initiatieven zijn.

Ook OpenClaims ”koopt” de markt door verzekeraars en tussenpersonen welke de verhaalschades via OpenClaims “sturen” financieel te belonen.
Maar wie betaalt OpenClaims? Het enige wat OpenClaims doet is eigen inkomsten genereren. Dit ten koste van marge schadeherstelbedrijf en kwaliteit schadeherstel.

Ze moeten allemaal wat en daarom denken OpenClaims en AkzoNobel hier gezamenlijk een oplossing te hebben gevonden voor hun huidige eigen problematiek.
Zo’n 17 jaar geleden is AkzoNobel gestart met de formule Alacar, een budget schadeconcept.
En 7 jaar geleden is ook Nobilas uit de keuken van AkzoNobel gestart in samenwerking met Rob Klinkert.
Nobilas werd neergezet als Accident Management, een soort wagenparkbeheerder in samenwerking met schadeherstel.
Het doel was een internationale organisatie neer te zetten, maar dit is niet gelukt.

Gaat data van schadeherstellers gedeeld worden
AkzoNobel wil waarschijnlijk datzelfde nu proberen met OpenClaims. Nederland is te klein en OpenClaims wil zich presenteren als internationale speler; Hetzelfde wat Nobilas voor ogen had, Accident Management oftewel “the cost of running” voor wagenparkbeheerders.  Hier konden ze in groeien en dat willen ze, een push.
OpenClaims wil die informatie en in alle waarschijnlijkheid hadden ze tot nu toe te weinig toegang tot die gegevens. Het zou mij niks verbazen dat de data van schadeherstellers gedeeld gaat worden.

Persoonlijk vind ik het geen slimme zet van AkzoNobel, maar de tijd zal het leren.


Moeten de schadeherstellers zich niet eens achter de oren gaan krabbelen?